Je grootste nachtmerrie is ineens werkelijkheid…Hondje vermist…

Ja.. daar gebeurt het dan.. je grootste nachtmerrie is ineens werkelijkheid…..

Het lieve krullebolletje zat bij mij in de uitlaat, 5 dagen in de week. ja het was wel een apart hondje waar je echt het vertrouwen van moest winnen, maar het was een schatje!                                                                                                                                                                                                                                                                                                                            Toen z’n ene baasje thuis kwam thuis kwam te zitten zonder werk, begon zijn gedrag te veranderen;  hij liep niet meer gelijk mee toen ik ‘m ging halen, hij is 1 keer “kwijt”geweest. Wij in rep en roer, ik z’n baasje gebeld want dit was niks voor hem?! Gelukkig was hij niet kwijt maar hij zat onder mijn auto? Je snapt dat ik ‘m daarna een tijd aan een lange lijn heb gehouden want ik was echt geschrokken!

Ik deed die dag niks anders dan anders, maar hij gaat ineens rechtsaf terwijl we rechtdoor moesten, wat we altijd doen. Ik nog roepen; Krullebol!! je gaat de verkeerde kant op! Maar hij reageerde niet, en begon het echt op een lopen te zetten. Ik tegen de rest van de hondjes die netjes stonden te wachten voor het oversteken; Jongens!!! Deze kant op!!!! Ik probeerde achter hem aan te rennen maar met 6 andere honden waarvan een paar oudjes… het ging niet… ik zag ‘m steeds kleiner worden… De paniek sloeg in me want dit was raar! Dus ik belde gelijk zijn baasje op en legde de situatie uit, die vervolgens gelijk daar naar toe zijn gekomen. Ik bleef maar roepen en roepen, want ik kon op een gegeven moment niet verder met 6 honden, tot ergernis van omstanders die riepen dat ik er naar toe moest gaan, die dachten dat ik een eigenwijze hond had, die niet wilde komen ofzo…

Onze krullebol werd overal gezien maar reageerde niet op mij en niet op zijn baasjes…. Warm en koud voelde ik me toen ik de andere honden naar huis moest brengen, de plek waar hij was weg gelopen, moest ik verlaten. Ik had de hondjes thuis gebracht, geregeld dat m’n dochtertje ergens kon spelen zodat ik weer terug kon. Maar niks… z’n baasjes waren driftig aan ‘t roepen, spraken iedereen aan, ik had Amivedi, dierenambulance gebeld. m’n beste vriendin werkt bij de dierenpolitie, die heb ik gebeld, alles wat ik kon bedenken! en maar roepen en maar zoeken.. maar niks!!!

diezelfde dag had ik nog goed contact met de baasjes, maar dat werd minder, ik voelde me vreselijk! vrijdag kreeg ik ze aan de telefoon, 1 daarvan wilde me niet zien, maar na hem overgehaald te hebben, hadden we toch afgesproken op De plaats.  Ze wisten wel dat ik er niks aan kon doen, Ze wilde het mij ook niet kwalijk nemen, maar…

Elke dag ben ik aan het zoeken geweest, meegeholpen met de flyers, zoeken, roepen en plakken…  Ik had geen tijd voor m’n dochter, ik had geen plezier in m’n werk, en was onoplettend,  ik was niet te genieten, want dan voelde ik me schuldig…. schuldig omdat ik dan niet hielp met zoeken, schuldig omdat ik door zou gaan met mijn leven, terwijl hij nog steeds vermist was.  Ik was boos omdat ik geen begrip kreeg van zijn baasjes,! Het was ook een beetje mijn hond geworden?!! 5 halve dagen was hij bij mij! Hoe kan ik geen gevoel hebben voor álle hondjes die ik onder mijn hoede heb?

Ruim 5 weken later.. Hij is gevonden… Waarschijnlijk aangereden door een trein, en waar denk je?? Bij het station bij mij om de hoek!! Ik rij daar minimaal 6 keer per dag langs!!! Ik zakte helemaal in elkaar!!!! hoe kan dit? zo dicht bij?? Toen werd ik zo boos op hem, hoe kan je me dit aan doen? Je kent ‘t geluid van m’n auto, je kent m’n stem!

Ik moest op facebook lezen dat hij dood  gevonden was, ik heb gebeld, berichtjes achter gelaten maar  tot op de dag van vandaag hebben zijn baasjes nergens op gereageerd. Ik heb de sleutels met een briefje in de brievenbus gedaan, en daarmee moest ik de zaak afsluiten voor mezelf.

Ik heb ruim 8 weken met m’n ziel onder m’n arm gelopen, ik voelde me alleen en onbegrepen, terwijl ik toch echt wel héél veel steun van m’n vrienden maar óók zeker van mijn klanten kreeg!! Het heeft me even tijd gekost om dit in woorden te omschrijven, om mijn gevoel een plek te kunnen geven, en om, om te kunnen gaan met de hele situatie…

Een hondje kwijt raken in mijn vak is afschuwelijk! Terwijl  Baasjes vaak zelf wel weten dat hun hond wel eens een andere kant op kan gaan dan jij wil, maar als deze dan ook nog eens 5 weken zoek is en dood wordt terug gevonden??

Dit was echt mijn werkelijke nachtmerrie…

 

 

 

 

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Afscheid is niet leuk….

Jeetje!  lijkt wel een eeuwigheid geleden dat  ik mijn lieve viervoeters zagFrown Ik ben weer terug van m’n vakantie, samen met dochterlief hebben we Frankrijk door gecrossed met z’n tweestjes! we hebben echt een wereldtijd gehad!

Helaas ik heb  afscheid van m’n allerliefste Zizo moeten nemen; jonge wat was jij moeilijk toen ik je net kreeg in de uitlaatservice hahahaha maar ooooooh god wat heb ik vreselijk van je genoten! Ik heb echt momenten gehad dat ik dacht; waar ben ik aan begonnen?? Er kon bijna geen hond voorbij lopen,  of jij vertelde op jouw manier wel effe wat je van hem/haar dacht.Sealed maar dat kreeg ik er al vrij snel uit!  Maar daarna begon je me te helpen op jouw manier; euh… je deed ‘t best goed op sommige momentenWink Toch werd je snel een wereld hond en onmisbaar in onze groep! we wisten met z’n alle wat we aan je hadden en konden op je rekenen, en met WE heb ik ‘t ook  over je vriendjes in de groep!   je bent m’n vriend geworden Zizo en ik ga je vreselijk missen!!

Ik hoop dat je ‘t heel erg naar je zin gaat hebben in Nijmegen, aan de foto’s te zien zit je bij een mooi stukje bos waar je alle hondjes kan leren kennen! En dat moet je doen hoor ventje, want je bent een Wéreldhond!!!!! Sweet Kiss

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Slootwater

Slootwater.., nou, ik heb er de schrik goed van gehad!

M’n eigen hondje Donna heeft moeten vechten voor haar leven.

Dinsdag tijdens de uitlaatservice heeft Donna in de sloot gezwommen. Niks ergs zou je denken want dat gebeurd wel vaker. Alleen Donna verslikte zich, waardoor ze eerst een epileptische aanval kreeg (wat ze nog nooit eerder heeft gehad) en daarna bleef ze beroerd, schuimbekken, sloom en ze was totaal zichzelf niet. Dus zo snel mogelijk naar de dierenarts! Omdat ze ook met een stok aan ‘t spelen was, dachten ze daar dat er nog iets in haar keel zat. Dat zou haar kortademigheid verklaren en haar zuurstof tekort. We hebben daar ruim een uur gezeten met een zuurstof kapje om haar snuit en toen moesten we met spoed naar het dierenziekenhuis in Dordrecht. Een specialist zou haar daar kunnen opereren aan haar luchtpijp die waarschijnlijk was geperforeerd.

In het ziekenhuis hebben ze rontgefoto’s gemaakt, maar konden niks vinden in haar keel. Wél zagen ze dat haar longen, die op de foto zwart horen te zien, wit waren en rondom haar hart ook! Dat betekent dat er vocht zit.. Dus in een roesje gebracht en in haar keel en luchtpijp gekeken. De dierenarts liet me zien dat haar luchtpijp vol met zwarte bagger uit de sloot zat. Dit bleek 10 maal erger te zijn dan een geperforeerde luchtpijp want hier konden hun niks aan doen.. Dit moest ze zelf doen… De kans was 50%, of ze haalt ‘t wel, of ze haalt ‘t niet. De grond zakte onder m’n voeten vandaan. Ze is nog maar 2 jaar!!

Ze werd aan een infuus gelegd in een zuurstofkooi, vreselijk om te zien! Ze was zo zielig en ik kon niks voor haar doen, hoe machteloos voel je je dan! Ze moest blijven en ik werd naar huis gestuurd met de woorden; we bellen je..  Ik kwam s’avonds om 7 uur thuis, wat duurt wachten lang, om half 11 heb ik ze zelf gebeld hoe ‘t met haar ging, maar er was geen verbetering. De volgende ochtend heb ik ze weer gebeld; nog steeds geen verbetering, ze wisten  nog steeds niet of ze het zou halen… ik vroeg of ik haar op mocht zoeken, maar dat werd me afgeraden omdat ze zo kritiek lag. Woensdag avond; nog steeds geen verbetering..  Donderdag ochtend, werd ik gebeld, het ging iets beter en ze gingen proberen om haar van de zuurstof af te halen, Ik zou nou pas vrijdag gebeld worden vanwege Hemelvaart..

Ik heb nog nooit zó met m’n ziel onder m’n arm gelopen! Haalt ze ‘t wel, haalt ze ‘t niet…Ze is sterk en ze is jong.. tuurlijk haalt ze ‘t wel.. Pfff dat wachten is hatelijk! Ondertussen maar bezig blijven! niet door hebbende dat mijn telefoon op stil stond en ik al 2 keer gebeld was door het ziekenhuis! m’n hart sloeg over want ik zou vandaag niks meer horen tenzij het niet goed zou gaan!

Maar ze mocht naar huis!!!!! Ze werd erg onrustig in die kooi en piepte de hele boel bij elkaar, ze deed het redelijk zonder de extra zuurstof. Ik mocht haar halen!! Ze heeft nu 3 antibiotica kuren en moet nog erg rustig aan doen, kleine porties eten en niet te lang lopen, rennen en spelen.

Het is nu zondag, ik merk nog wel dat ze nog niet de oude is, als ze teveel doet begint ze te schuimbekken en wordt ze kortademig. Het is nu hopen dat haar longen weer goed herstellen en dat ze weer lekker haar gang kan gaan, dat is uitzieken en afwachten..

Ik heb de verantwoording over heel heel honden, die dit tijdens mijn uitlaatservice óók zouden kunnen overkomen.  Dat is best schrikken! Ik heb met 10 honden bij de dierenarts gestaan die moesten wachten in de auto, gelukkig heb ik 6 ramen die open kunnen! De gedachten om eerst alle honden thuis te brengen is zeker wel in m’n hoofd op gekomen, maar dan had Donna het niet overleefd. Deze hond had voorrang en ik ben heel blij dat ik juist heb gehandeld.

Dit keer was het mijn eigen hond, maar alle hondjes die ik bij me heb, beschouw ik als eigen! Ik zou ze precies hetzelfde behandelen..hoewel ik hoop dat ik dit nooooooit meer mee hoef te maken!

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

De uitlaat in de regen

Hahaha wat een dag!

Ik stapte vanmorgen in Mr.Trouble ( m’n auto dus) in de hoop dat onderweg de regen op zou houden.. echt niet
Op 1 hand kan ik tellen hoe vaak ik per jaar echt m’n regenpak aan moet! Dit was er zo 1

Ik had alle hondjes opgehaald voor de uitlaat service en reed naar het bos, met nog steeds de ijdele hoop dat het zou stoppen. Frida onze tekkel met het rolstoeltje, zat me aan te kijken of ze écht wel mee moest. Ze bleef maar bij de auto hangen.. ja jammer joh
Barrel en Charley vonden t prima! En of ze nog niet nat genoeg werden, namen ze ook nog elke sloot nog mee! Dan maar nat én zwart!!

Eerst dacht ik nog dat ‘t wel mee zou vallen, maar naarmate de wandeling vorderde was ik door en door nat. Tijd voor nieuwe regenlaarzen dus 😉

Ach, toch heeft ‘t wel iets! De regen, de zon, de sneeuw! De Uitlaatservice vind ik heerlijk en m’n vriendjes om me heen maken van elke wandeling een feest!!

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

vakantie opvang

Ik heb natuurlijk al wel vaker honden ter logee gehad, maar die kende ik allemaal al.

Mijn eerste “echte” vakantie hondje was Ziggy, een Berner Sennen van een jaar oud. Wat een geweldig beest was dat!! De kennismaking gebeurde hier thuis, ik wil natuurlijk wel weten hoe alles gaat met mijn beestjes en kind. ..Met een kat was hij nog niet zo bekent, dus ik had Matcho erbij gehaald en de boel op z’n beloop gelaten. Dat ging prima! Ik heb hier ook nog een Leonberger van de zelfde leeftijd, maar ook dat ging prima.  Het was even aftasten en mijn gedachte was eigenlijk dat Barrel (leonberger) en Ziggy misschien nog wel éven wat onenigheid zouden kunnen krijgen… zelfde grootte.. zelfde leeftijd… om elkaar heen draaien… Maar dat was fout gedacht!!

Ziggy kwam op vrijdag ochtend, en is lekker mee geweest met de honden uitlaat,  Hij paste zich perfect aan in de roedel, in de auto, … echt perfect!

De volgende dag zat ik op bed mijn sokken aan te trekken… Ziggy komt mijn kamer binnen (slaapkamers zijn verboden terrein!) dus ik stuur hem weg, hij loopt naar m’n bed, pakt 1 sok, en loopt weg Mét mijn sok!?  Wat?? hahahaha  mafketel! Daarna zijn we een eindje gaan lopen met alleen eigen hondjes en Ziggy, het ijs was gebroken!! Barrel en Ziggy werden elkaars beste maatjes!! Samen dollen, samen spelen, samen het water in! Barrel en Ziggy hadden elkaar helemaal gevonden!

Hij is een week gebleven en dat ging super! Voor hij zondag werd opgehaald heb ik ‘m nog gewassen, geborsteld en ontklit in de trimsalon, zodat hij weer keurig netjes naar huis kon. Toch wel handig zo’n trimsalon aan huis 😉

Lieve Ziggy; jouw baasjes mogen van mij nog heel vaak op vakantie gaan!

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Ik ben beroemd!

Afgelopen maand is er een leuk artikel over mij verschenen in het clubblad van Land Rover Club Holland (LRCH). Natuurlijk wil ik dit graag met jullie delen :-)

Download (PDF, Onbekend)

Geplaatst in Geen categorie | Één reactie

een stukje geschiedenis

Ik kom uit een dorpje in Zeeland, waar je wel een “hondenkapper” had, ergens in de stad, maar onze hond was kortharig dus daar had ik verder niks mee. Ook een honden uitlaat, en een dag- vakantieopvang kende we hier niet .

Toen ik zwanger was ben ik vrijwilligerswerk gaan doen bij een honden dagopvang. Ik had er nog nooit van gehoord! Op dat honden dagverblijf waren ze ook bezig met een Trimsalon, ( zo noemde ze dat dus ;-)). Vroeger wilde ik altijd kapper worden, maar een hondenkapper is eigenlijk veel leuker! Ik heb hier ontzettend veel geleerd en  vond het zo leuk dat ik na mijn zwangerschap de opleiding honden trimmen ben gaan doen.

Ik heb de opleiding gevolgd op ’t WellantCollege in Dordrecht  en ben daar met vlag en wimpel voor geslaagd!

Vervolgens is het hondendagverblijf waar ik werkte gestopt en daar heb ik wat hondjes van over genomen. Zo ben ik een beetje begonnen met de hondenuitlaatservice en had ik de mogelijkheid mijn klantenkring voor de trimsalon langzaam uit te breiden. Omdat ik het uitlaten ook heel erg leuk vond besloot ik er een combinatie van te gaan maken en ben dus ook een opleiding gaan volgen voor de uitlaatservice.

Deze opleiding heb ik gedaan bij de Martin Gaus Academie in Lelystad , ja was niet naast de deur maar zeker de moeite waard! Hier leerde ik nóg meer over het gedrag van de hond, het ras met hun eigenschappen,  behaalde ik mijn E.H.B.O diploma en een module over de zakelijke kant.  Mijn kennis in de hondenverzorging blijft groeien!

Ik ben er nog niet! Nu  ik een benedenwoning heb met tuin ben ik verder gaan uitbreiden!

Een soort hondenpension is erbij gekomen! Dus voor de mensen die op vakantie gaan en hun hond niet mee kunnen nemen , of voor mensen die zakelijk veel onderweg zijn, is er nu een oplossing in een huiselijke sfeer!

Ikzelf heb mijn honden nog nooit naar een hondenpension of een hondenhotel hoeven brengen,  ik kon altijd bij mijn moeder of vrienden terecht. Maar dat bracht me dus wel op het idee! Ik heb nu een grote woonkamer en een grote tuin waar ze lekker hun gang kunnen gaan, dus waarom geen dierenpension? Ze hoeven hier niet in een bench, ze kunnen mee met de honden uitlaat, en krijgen de hele dag de aandacht en verzorging die ze nodig hebben!   Nou is dieren pension een groot woord, want ik kan hier natuurlijk geen 30 honden per dag houden, maar wie weet komt dat ooit nog 😉

Geplaatst in Geen categorie | Één reactie

Welkom bij Kwispelplezier

Welkom bij Kwispelplezier. Hier zal ik regelmatig een stukje schrijven over wat ik beleef met de hondjes.

Geplaatst in Geen categorie | 2 Reacties